Spring in het leven en zeg volmondig JA!

Er was eens...

Zo startte drie jaar geleden een moeder-dochter gesprekje op het grote bed:

Mama...zou jij met papa willen trouwen?
Natuurlijk zou ik dat willen, Eulalieke!
Waarom vraag je het dan niet?
Goh, ik vind dat papa dat moet doen!
Maar mama...dat gaat nooit gebeuren. Ik zal je wel helpen, wacht maar af!

Een tweetal dagen later, tijdens het ontbijt:

Papa....mama zou je wat willen vragen.

Mijn hart kloppend in de keel

Ik moet helemaal niets vragen!
Toch wel papa, mama wil je graag wat vragen.
Wat moet je dan vragen mama?

Aan papa's glimlach viel af te lezen dat hij er best schik in had.
Een beetje aarzelend en met een bonkend hart ben ik dan maar rond de tafel gestompeld en voor papa op m'n knieën beland.

Papa, wil je met me trouwen?

Tranen van geluk en een volmondig

Ja

Cisse begreep het nog niet goed, Eulalie was euforisch en wij hebben die ochtend gelachen en gehuild. Tot de dag nadien de trouwkoorts toesloeg....
Ik had nog vier maanden om ons te voorzien van de juiste outfit, en OMG nog zeker 7 kg te vermageren want de bevalling van Cisse had zo z'n sporen nagelaten.
Iedereen heeft wel een fantasiebeeld van zijn trouwdag. Ik zou trouwen in een witte jumpsuit met een open rug tot net boven de billen....een fantasiebeeld hé!
Nergens was een jumpsuit te vinden geschikt voor mijn huwelijk. Een zoektocht die veel tijd in beslag nam en die tijd had ik niet.
Samen met m'n mama ging in naar de stofverkoop van Dries Van Noten. Zonder plan, zonder patroon, gewoon om stof.
Wonder boven wonder vonden we ons ding. Een offwhite stofje met de nodige wedding bells in it.
Ik kocht 7m stof aan de lopende meter.

Eens terug thuis heb ik eens goed gepraat met m'n naaijuf. Zet het idee uit je hoofd meid. Je trouwt maar één keer. Het mag best een jurkje zijn. Samen zochten we naar een geschikt modelletje waarin ik mezelf kon herkennen. Het werd een variatie op de burda 8174.

Voor je het weet is die grote dag plots daar. Arm in arm, stap voor stap met de papa over de witte loper.















Om dan al lachend en huilend het ja woord te geven.





















Met een petticoat van topvintage.nl voldeed het kleedje helemaal aan het modebeeld van drie jaar geleden.

Het prijskaartje viel ook best mee:
€30 voor de stof
€30 voor de petticoat.
Met de schoenen heb ik dit ruimschoots goedgemaakt.
Dit stel chi Mihara's paste perfect bij m'n moeilijke voeten en de jurk.

Ook Eulalie kreeg een jurkje uit dezelfde stof met daaronder een petticoat.

Eens je dan getrouwd bent zie je ze plots overal, jumpsuits in overvloed. Knipmode gaf zelfs een trouw-jumpsuit uit. Niet uitgesneden tot op de billen maar best stijlvol. Toch ben ik nog steeds zeer blij met de beslissing die ik toen heb genomen....de jurk maar vooral the one and only, the best hubby ever, de vader van m'n kinders...m'n sjoeke!

 


<a href="http://www.bloglovin.com/blog/12533345/?claim=kpnfz6vewn6">Follow my blog with Bloglovin</a>

Chocolate and mint

Buiten krakend koud, binnen knisperend warm.
De geur van een gloeiende kachel gemengd met de geur van warme chocolademelk, dat is gezelligheid troef!

Omdat er in onze snoepkast veel te veel chocolade ventjes staan, besluiten we deze een nieuwe gedaante te geven.

Chocolademelk met stijl maak je zo!

Genieten doe je zo!

Het patroontje komt uit Burda 12/2014, model 148.
Dankzij de raglanmouw is dit een makkelijk modelletje. De volledige halsuitsnijding is gefronst. Zowel de hals en de mouwen zijn afgewerkt met een bieslint op schuine draad.
Ik knipte voor Eulalieke een maatje 134 maar zou, mocht ik herbeginnen, voor een 128 kiezen.

Anders dan voorgeschreven op het patroon voorzag ik achteraan een strikje. Daarvoor telde ik 30cm extra bij de lengte van het bieslint. Duid dit wel even aan met een knipje zodat je weet hoeveel je moet fronsen. Lekker speels!

Een losse XL blouse met een skinny jeans en een baggy muts, oftewel Eula-style.

Zwaar fan van de skinny jeans van Guess, ze zou ermee gaan slapen!









Love my girl,
love my little rebel!

Stof 'Flight mint' by Michael Miller - Eulala c'est chic
Muts en sjaal - Veritas
Jeans - Guess

Over de bloemen en de bijtjes

Het is niet de eerste keer dat ik een patroontje naar m'n eigen hand zet. Niet omdat ik het niet goed vind, maar vaak omdat ik het net dat tikkeltje anders wil. Het patroontje uit de Knippie zat me wat te breed aan de poep, het patroontje uit La maison victor vond ik wat te kort en te smal aan de enkels.
Een mix van beide zou geweldig zijn!
We nemen onze tekenlat en tekenen een flodderbroekje. Omdat ik het patroontje wens te gebruiken in de workshops teken ik het dadelijk uit van maatje 92 tot maatje 146.

Het stofje trok meteen mijn aandacht. Mijn schoonzusje had me reeds ingefluisterd dat zwart-wit het deze herfst weer helemaal doet. Ik bestelde dan ook een dikke rol van 20m want ik wil er voor mezelf ook wat projectjes mee verwezenlijken. Nieuwe kussenslopen, een jumpsuit, een rechte jurk, een june dress,...ik weet het nog niet goed. Dankzij de stofbreedte van 150cm kan ik nog alle kanten uit. Je zal het dus zeker nog eens zien verschijnen.

Eulalie vindt het best een stoere broek. Het sjaaltje hoort er volgens haar volledig bij en maakt de nonchalante look compleet.