Stories without endings, Hendrickx scuba

I can see the first leafs falling

It's all yellow and nice

It's so very cold outside

Like the way I'm feeling inside

De nieuwe wintercollectie “Stories without endings” van Lotte Martens. Je las er al over in mijn vorig bericht.

Niet enkel deze wintercollectie is betoverend mooi. Ik mocht ook nog eens aan de slag zuiver goud koper uit haar vaste collectie.

'De Hendrickx scuba'

I'm a big big girl

In a big big world

It's not a big big thing if you leave me

But I do do feel

That I do do will

Miss you much

Miss you much

Deze 'Hendrickx scuba' spreekt tot ieders verbeelding. Stoer met een koninklijk kantje. 

Een bomber jack, een tas of een rok... er is zoveel mogelijk met scuba. Stolpplooien bijvoorbeeld, die komen heel goed tot z'n recht.

Uiteindelijk liet ik me inspireren door dat 'jonge' meisje met haar zeven dwergen en koos ik voor een frivool rokje. 

Een 'durvetje' voor met de feestdagen.
Bijna 40, in iedere vrouw schuilt er een innerlijke prinsesje, 't is aan jou om het af en toe eens los te laten. 
Je bent het waard, zeggen ze op de reclame.

 

Ik vertrok van het plooienspel in La maison vistor's rachel rok. Voor- en rugpand werden wat minder uitgeschuind en de tailleband met blinde rits werd een eenvoudige tailleband met elastiek.

De zakken in de zijnaad liet ik weg en de zoom...die kreeg geen zoom. Een snelle rok dus!

Voor deze rok gebruikte ik één paneel Hendrickx scuba.

Wil je zelf ook een sprookje schrijven? Je vind deze inspirerende stofjes via onderstaande link.

http://www.lottemartens.com/nl/content/21-stores

·       

Copacabana give away!

Maxirokken maken de meest regenachtige dag zonnig!





















Officieel ben ik te kort bevonden voor het dragen van zo een rok maar ik doe gewoon lekker dwars. Als ik wat harder glimlach staat het me best charmant :)

Ook Eulalie vindt de maxirok een top item! Ik maakte onszelf al een muntkleuring exemplaar voor op vakantie en dat smaakte naar meer.

Enkele weken geleden waagde ik mijn kans voor de give away van 'Het machine' van 'Den depot'. Mijn hart maakte een sprongetje toen ik mijn naam zag verschijnen. Ik mocht 2 meter 'see you at six' kiezen, dat terwijl ik dacht dat ik alleen geluk in de liefde had!

Eulalie koos voor de mintgroene arrows en overtuigde me dat ze nog wel een mintgroene maxirok kon gebruiken. Ik was makkelijk te overtuigen want twee meter 'see you at six' schreeuwt gewoon om een 'Copacabana rok'.

Het patroontje van de Copacabana rok (La maison victor) start vanaf maatje 34. Eulalie draagt normaal gezien maat 146 maar dat ligt in principe niet zo ver van elkaar.  Het patroon van de rok loopt erg recht waardoor de maat eenvoudig aan te passen is.
Ik liet de naadtoeslag in de zijnaad voor wat ze was en plooide het patroon aan MA enkele centimeters om. Uiteraard werd het patroon aardig wat ingekort, hoewel hij op aanvraag de grond moest raken...net zoals de foto van het originele patroon.

Van zodra er wat tijd is maak ik mezelf een kaki groene versie. Samen met een sportieve sweater en een stel sneakers hoop ik de herfst ook wat zonniger in te kleuren.

Handjes in de lucht want van La Maison Victor vroeg me om het patroontje van deze fantastische Copacabana rok te schenken onder mijn volgers.

Dit zijn de spelregels:

Volg deze blog en laat een leuke reactie achter.
Wie zijn kansen wil vergroten kan ook op Instagram en Facebook de wedstrijdfoto reposten of delen en een reactie achter laten.

Het leven is geven en nemen, op 31 augustus maken we de winnaar bekend en is het onze beurt om cadeautjes te geven. En ja...ook jij maakt een kans!

En de winnaar is...
MIEKE VAN LOON
Jij mag je adresgegevens mailen naar eeftheys@gmail.com
Alvast veel plezier met je patroontje!

Ik begin altijd met het mouwke, en jullie?

Ik begin altijd met het mouwke, een lijstje waarom ik dit doe:

• Die mouwboordjes geven mij een instant gevoel van blijdschap. Gelukkig zijn zoals een klein kind, das toch mooi!
• Eens de mouwen klaar zijn kan je al eens passen :)
• Eens de mouwen klaar zijn lijkt het alsof je niet veel werk meer hebt.
• Ik ben een tikkeltje impulsief en kan moeilijk werken volgens een opgedragen werkvolgorde.

Gelukkig hebben mijn kinderen twee standaard armen en ben ik nog niet veel problemen tegen gekomen. Bij een nieuw patroon durf ik al eens van mijn werkwijze af te wijken.

De Leather sweater van La maison victor is een echte 'zondagvoormiddagklus'. Een patroontje met instant resultaat. Eulalie weet wat gezelligheid is en bracht me een zondags (ge)bakje koffie.

Het stofje van 'The fabricsales' heeft een hoge aaibaarheidsfactor. De twee 'wantjes' op de buik maken de stoere Leather sweater tot een echte knuffeltrui. Eulalie tekende een patroontje aan de hand van Cisse zijn handjes, mama knipte ze uit stof.













Ziehier onze wittekop z'n nieuwe trui.

Hebben jullie ook zo van die gekke rituelen, werkwijzen of gewoontes tijdens het naaien? Ik hoor het graag.

Een snelle post over de snelle Jessy jurk LMV

De Jessy jurk leek mij een leuk en speels jurkje. Eentje om snel over je hoofd te trekken en met een stel slippers aan je voeten in stijl de deur uit te stappen. Dat over je hoofd trekken kan zelfs zonder splitje, wist An me te vertellen. Dus knipte ik het rugpand uit één stuk.
De plooitjes in het voorpand liet ik weg omwille van de tekening.

Het stofje vanop de zuidmarkt leek me geknipt voor dit project. Een testjurk die me welgeteld €2 zou kosten. De stof was wel wat te transparant om niet te voeren, dus verving ik het beleg door een tweede jurkje in roze voering.

Toen het maatje 38 vlijtig in elkaar werd gestikt kwam plots de grote teleurstelling. De jurk tailleert erg groot en zat niet zo schattig als ik had gehoopt.
Ik bleek niet de enige zijn die dit wist vast te stellen. Ook Eva Goris schreef dit reeds in één van haar recentste blogberichten.

Enkele dagen later en met nieuwe goede moed heb ik het jurkje weer losgetornd en de zijnaden elk 2 cm ingenomen.

Jessy wacht nu enkel nog op de zon.

De comfy candy dress in stukjes.

Toen ik de candy jurk in la maison Victor zag staan was ik niet meteen verkocht. Het zijn de resultaten op de vele blogs in combinatie met het nieuwe stofje, die me hebben overtuigd.

Patroon - Candy jurk, La maison Victor
Stofje - The fabric sales


Het begon met een krabbeltje tijdens een springuur op school. Meestal verdwijnen die krabbeltjes ergens onderaan een handtas, maar deze keer niet.

Een patroon gebruiken zoals bedoeld, ligt me vaak moeilijk. Voor mij niet rechtdoor maar liefst met een kleine omweg. Zo ontdek je nieuwe dingen.

Weet je nog die plaatjes... de A-kant wat top maar de B-kant vaak nog veel leuker. Bij deze stof was het niet anders. Om van beide kanten te kunnen genieten besloot ik het patroon te verknippen.



Ik wisselde de A-kant van het stofje met de B-kant af.

Een nadeel aan dit soort knip en stikwerk is dat je extra veel naden krijgt.
Ik besloot de naden niet te locken. Dit zou de stof verdikken en vermits het hier gaat om een tricot is het zelfs overbodig.
Ik streek de naden keurig open en opdat ze netjes zouden blijven zitten werkte ik ze af met een tweelingnaald. Dit is immers een elastische steek.

Daar waar de punten samen komen knipte ik het teveel aan stof weg.



De tunnel stikte ik bovenaan met een tweelingnaald door. Zo is de binnenkant ook in één klap netjes afgewerkt. Ik gebruikte deze handige tool om de juiste afstand aan te houden.

Doorheen de tunnel schoof ik een elastiek. Aan beide uiteinden stikte ik een lintje vervaardigd uit een restje stof.

De elastiek biedt het voordeel dat die beter aansluit en door de extra stiksels blijft die zitten waar hij hoort. Zo moet ik niet steeds opnieuw het lintje doorheen de tunnel proppen.

Op advies van één van mijn cursisten (waarvoor dank) verlengde ik het rokdeel met 5cm.

Ziehier de bling-bling-comfy-candy-dress volgens Eulala c'est chic in combinatie met de roze bottekes :)

Een jas en een tas

Een jas met een tas. Dat zou het worden.
Een jas omdat er net eentje in La maison Victor stond, een tas omdat je toch altijd wat stof op overschot hebt en ik een voorbeeld voor een workshop nodig had.

Het modelletje van Maison Victor leek me wel wat. Omdat ik bang was dat de raglanmouw ging verzwaren besloot ik een maatje kleiner te tekenen. Nadien bekeken ben ik blij dat ik dat heb gedaan. De jas zit erg ruim en een grotere maat zou iets te 'baggy' zijn geweest. De zakken heb ik wat minder diep gemaakt omdat ik deze nogal overdreven ruim vond.

 

Ik koos dit blauwe stofje omdat het prima matcht bij een blue jeans en m'n blauwe winterschoenen. Het is een echte oude vintage stof die ik bij een toffe dame op de kop heb getikt.

Het wollen stofje prikt wel wat dus een voering was onontbeerlijk.

Ik koos voor een gewone effen gewatteerde voeringstof. De mouwen kregen een licht elastische voering. Niet dat dat nodig is maar de gewatteerde voering is de dik en iets anders lag er niet in de stoffenkast.

Dit is Brutus, onze kater.

Hij toont jullie graag hoe zacht deze voering is.








Bij de jas hoort een XL-tas. Misschien wat teveel van het goede maar af en toe mag dat wel eens.

De restjes stof waren net niet groot genoeg om de buitenpanden er in z'n geheel uit te krijgen. Noodgedwongen knipte ik het patroon van de buitenpanden doormidden en voorzag ik ze van een extra centimeter naadwaarde. Ik combineerde de wol met de binnenvoering, zoals ik dat ook bij het rugpand van de jas deed. Tussenin zette ik een donkerblauwe paspel die ik ook aan de ritsdelen liet terugkeren.



















Ik had reeds eerder een Rosalie en een Lady Lotta gemaakt en het idee van een XL-tas beviel me wel. Voor de workshop 'Chic et fanTAStic' ging ik aan de slag en tekende ik mijn eigen exemplaar. Kiezen was moelijk dus voorzag ik mijn cursisten 2 verschillende patronen. Eentje werken we in de workshop uit en het andere krijgen ze er cadeau bij zodat ze ook thuis nog heel wat tasjes kunnen maken.

Over de bloemen en de bijtjes

Het is niet de eerste keer dat ik een patroontje naar m'n eigen hand zet. Niet omdat ik het niet goed vind, maar vaak omdat ik het net dat tikkeltje anders wil. Het patroontje uit de Knippie zat me wat te breed aan de poep, het patroontje uit La maison victor vond ik wat te kort en te smal aan de enkels.
Een mix van beide zou geweldig zijn!
We nemen onze tekenlat en tekenen een flodderbroekje. Omdat ik het patroontje wens te gebruiken in de workshops teken ik het dadelijk uit van maatje 92 tot maatje 146.

Het stofje trok meteen mijn aandacht. Mijn schoonzusje had me reeds ingefluisterd dat zwart-wit het deze herfst weer helemaal doet. Ik bestelde dan ook een dikke rol van 20m want ik wil er voor mezelf ook wat projectjes mee verwezenlijken. Nieuwe kussenslopen, een jumpsuit, een rechte jurk, een june dress,...ik weet het nog niet goed. Dankzij de stofbreedte van 150cm kan ik nog alle kanten uit. Je zal het dus zeker nog eens zien verschijnen.

Eulalie vindt het best een stoere broek. Het sjaaltje hoort er volgens haar volledig bij en maakt de nonchalante look compleet.