Een broek van 18 karaat

'Het is niet al goud dat blinkt', lijkt me een mooie opener voor deze blogpost.























'Pimpelpaars met een gouden randje' was ook mooi geweest, een ondefinieerbare kleur wil dat zeggen. Al was deze stof overduidelijk zwart met goud, een troef waarmee ze me dadelijk wist in te pakken.

Ik kocht het stofje bij 'pretty mercerie'. De laatste 1,30m van de rol, voor één keer was ik blij met mijn korte beentjes.

Wat het moest worden wist ik al snel. Een pittige broek te combineren met een klassiek hemdje en een stel pumps.

Wanneer je iets in je hoofd heb is dat meestal niet snel te vinden. In de knipmode van november 2015, waar ik reeds eerder iets uit naaide, stond een broek die in de buurt kwam. Door ze een beetje te versmallen en wat in te korten tot op de enkels zou ze moeten voldoen aan mijn smaak.

De twee grote 'plofplooien' geven de broek een eighties karakter.
















9 jaar naaien en slechts de tweede keer dat ik een broek met een rits maakte. Mijn angst was overbodig en de rits naar mijn zin.

Bij het passen komen plots de twijfels boven drijven. Vragen als 'vinde gij mijn gat ni te dik in deze broek' klinken dan als een noodkreet. Het is erop of eronder. Als de snit niet meewerkt en de stof schittert, krijg je al snel een poep als een kerstbal. Zeker rond deze tijd van het jaar.

Manlief wist me gerust te stellen: 'Ge kunt ermee buiten komen'.

Zodoende loop ik nu te blinken in mijn feestbroek van 18 karaat.

Copy the look

Pinterest, wat een uitvinding! Vroeger, lang geleden, scheurde ik ideetjes uit een tijdschrift en klasseerde ik ze in een grote ringmap.
De mapjes op mijn pinterest zijn zeer verscheiden: recepten, looks I like, knutsels en frutsels, huisdecoratie,... Af en toe klik ik er eens doorheen.

In één van de mapjes kwam ik deze trui tegen. De pin stond er al even tussen maar pas na het maken van mijn poncho wist ik wat ermee gedaan. Een poncho in truivorm.

Pinterest pin en stof vonden elkaar in dit nieuwe projectje: 'Copy the look'.

De stof is er weer eentje (zie deze en deze post) van Christian Wijnants, gekocht bij Mon Depot. Ik heb 'm al een tijdje maar wist niet goed wat ermee te maken. Het moest een snit worden waarin het lijnenspel de hoofdrol stal.

Ik gebruikte een patroontje uit de knipmode van november 2015. Met zijn drie patroondelen ziet het er in zijn eenvoud best ingewikkeld uit en het beoogde lijnenspel vroeg het nodige denkwerk.

Aan de naad van de mouw kan je zien dat ik mijn uiterste best deed om de lijnen mooi te laten doorlopen. Op de rug lopen de lijnen weer netjes horizontaal. De mouwen en het rugpand zijn geknipt uit één stuk. Normaal gezien zat er een naad op middenrug maar mijn stof was breed genoeg op MR tegen stofvouw te leggen.

 

De kraag kortte ik een heel stuk in. Het voorbeeld uit de knipmode is gemaakt uit een super dikke wol. Mijn stofje is erg dun waardoor de kraag anders over de schouders zou vallen.





















Toch even meegeven dat dit geen 'strekenfoto' is, maar dat Eulalie klikte alvorens m'n haar goed lag ;) Hij haalde de selectie omdat zelfspot mag!

Door de transparante delen moest het omzomen erg zorgvuldig gebeuren. Driegen is dan een noodzakelijk kwaad.

Een blouse in een zijdezacht stofje

Het is waar, je kan er evengoed één aan een prikje in een goedkope keten kopen, maar het lijstje met de argumenten om dat niet te doen weegt ook zwaar door.
Af en toe kopen en af en toe naaien vind ik voor mezelf een goede middenweg.

Het zijden stofje is er ééntje van Christian Wijnants, gekocht bij Mon depot. Hij maakte er dit mee:

De print maakt je wat duizelachtig (je kan er zelfs amper op scherpstellen), dus verkoos ik het te verknippen tot een blouse. Een jurk zou tè veel van het goeie zijn, dacht ik. Na het zien van enkele resultaten op andere blogs zoals deze, heb ik mijn menig moeten herzien en borrelt de spijt een beetje op.


Het patroontje komt uit de knipmode. Je vindt de pdf-versie op www.knipmode.nl(Top artikelnummer: KM1509-15). Normaal gezien hoort er een sjaaltje bij maar dat liet ik voor wat het was.

De slip achteraan is wat langer, het ideale gerief om te dragen op een skinny ;) Poep weg en alle aandacht op de V-hals vooraan. Het is maar waar je zelf je accenten wil leggen.

De rondingen onderaan de blouse waren niet de makkelijkste want de zijden stof liet zich niet dicteren wat te doen. Even zweten en puffen dus, ook wat tornen...heel voorzichtig dan!

Een jasje voor de zon.

Eigenlijk draag ik niet vaak jassen. Ik heb het zelden koud en als het wat fris aanvoelt ervaar ik dat vaak als fijn en aangenaam.
Een toezicht op de speelplaats gebeurt vaak jasloos, daarvoor ben ik reeds gekend.
Er is één jasje waar ik van hou. Een zwart, kort wijd manteltje. Ik kocht het zo een 7 jaar geleden en het heeft sindsdien zijn pluimen al verdiend.
Tijdens een bladertocht door 'de Knip' 9-2014 stootte ik op dit patroon. Met je ogen half gesloten komt het in de buurt van mijn lievelingsexemplaar. Ik vond het waardig genoeg om er een stofje voor te bestellen.

 

Roze wollen mantelstof - Hotstof
Shimmer reflection mint by Michael Miller - Eulala c'est chic


Bij Hotstof vond ik wat ik zocht, een oud roze wollen stof. Ik bestelde alles wat er nog was, want met de rest wil ik nog andere projectjes realiseren.

Voor de voering van het jasje koos ik het gekende shimmer reflection stofje van Michael Miller. De mouwen voerde ik in een blauwe voeringstof die lekker soepel over de armen valt.

Door de splitplooi achteraan valt het jasje lekker wijd. Zalig om te dragen op een stoere skinny broek.

De knoopjes vond ik in een verzameling vintage knopen.


Hier ga ik zo van genieten!

Over de bloemen en de bijtjes

Het is niet de eerste keer dat ik een patroontje naar m'n eigen hand zet. Niet omdat ik het niet goed vind, maar vaak omdat ik het net dat tikkeltje anders wil. Het patroontje uit de Knippie zat me wat te breed aan de poep, het patroontje uit La maison victor vond ik wat te kort en te smal aan de enkels.
Een mix van beide zou geweldig zijn!
We nemen onze tekenlat en tekenen een flodderbroekje. Omdat ik het patroontje wens te gebruiken in de workshops teken ik het dadelijk uit van maatje 92 tot maatje 146.

Het stofje trok meteen mijn aandacht. Mijn schoonzusje had me reeds ingefluisterd dat zwart-wit het deze herfst weer helemaal doet. Ik bestelde dan ook een dikke rol van 20m want ik wil er voor mezelf ook wat projectjes mee verwezenlijken. Nieuwe kussenslopen, een jumpsuit, een rechte jurk, een june dress,...ik weet het nog niet goed. Dankzij de stofbreedte van 150cm kan ik nog alle kanten uit. Je zal het dus zeker nog eens zien verschijnen.

Eulalie vindt het best een stoere broek. Het sjaaltje hoort er volgens haar volledig bij en maakt de nonchalante look compleet.