Bwa, tijd is niet het enige excuus.
Ik kocht mijn stash bij elkaar omdat..., waarom eigenlijk?
- Uit guilty pleasure
- Omdat ik dan kan dromen van wat komen zal
-
- Omdat ik aan al dat schoon gerief niet kan weerstaan
- Omdat ik hou van éénheidsworst en graag meedoe met de grote hoop (eerlijk toch?!)
- Omdat ik weer eens wat prikkelbaar ben en iets nodig heb dat dat kan keren (Soms ben ik precies een cactus!)
Een lap rond je oren en een schop onder je kont. Dat verdien je als een stofje als dit zo lang in je stash blijft liggen. Half Vlaanderen treurt omdat het reeds is uitverkocht en bij mij ligt het stof te vergaren.
Een half metertje was het. Het lijkt niets maar 't was stof voor twee projectjes.
Een T-shirtje voor mijn kleine man. De supersnelle versie uit mijn boek. Afgewerkt met een hals- en mouwboord in blanc cassé zoals ze dat hier in Leuven zeggen.
Zo een T-shirtje in french terry is ideaal wanneer je 'bibberlippend' uit het zwembad komt.
Als je je stash tracht op te werken doe je dat best ook ineens goed. Voor je er erg in hebt creëer je een verzameling lapjes waarmee je mogelijks nooit nog wat doet.
Met de rest van de stofbreedte maakte ik een broekje voor kleine Floris. Nogmaals een Oliver, want die is ooh zo dankbaar om te maken. Ik moest zuinig te werk gaan en knipte noodgedwongen het voorpand niet tegen stofvouw maar voorzag het van een kruisnaad.
Cisse en Floris zullen matchen zolang het in een stofbreedte van 1,50m past.
Hoe kwam jij plots aan je fabric stash en heb je tips om dit te beperken? Ik hoor ze graag!






